KOŚCIÓŁ POD WEZWANIEM WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO

Najznamienitszym zabytkiem gminy jest pochodzący z drugiej połowy XVIII wieku, drewniany kościół pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego we wsi Dolní Marklovice. Ta rzadka konstrukcja należy do grupy śląskich drewnianych budynków kultu religijnego. Świątynia została wzniesiona w miejsce poprzedniego kościoła drewnianego pod wezwaniem Świętego Mikołaja, o którym wzmianka pochodzi z roku 1360. Kościół drewniany pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego we wsi Dolní  Marklovice w obecnym kształcie pochodzi z roku 1739. Stoi na wzgórzu, na którym znajduje się również miejscowy cmentarz. Świątynia należy do najpiękniejszych i najlepiej zachowanych kościołów drewnianych na całym Śląsku. Budowla posiada bardzo ciekawą strukturę zewnętrzną – jest to jednonawowa budowla o konstrukcji szkieletowej. Posiada zewnętrzne, kryte schody prowadzące z pięciokątnego prezbiterium do oratorium, które jest otwarte do prezbiterium. Schody kościoła stanowią unikalny element architektoniczny, który nie występuje w innych świątyniach w okolicy. We wnętrzu kościoła zachwycają malowidła naścienne odkryte w latach 90 – tych XX wieku, z motywami kwiatów i stylizowanymi wazami. Na suficie namalowane są rzędy drobnych kwiatów, które zdobią również puste przestrzenie ścian nawy. Ten typ zdobnictwa w kościołach drewnianych jest ogromną rzadkością. W latach 2022 – 2023 przeprowadzono gruntowną rekonstrukcję kościoła.  

Obok drewnianego kościoła pod wezwaniem Wniebowstąpienia Pańskiego znajduje się kapliczka z figurą św. Jana Nepomucena, umieszczona na cokole. Jest ona  wykonana z piaskowca a jej kolorystyka jest zgodna z atrybutami świętych. Kapliczkę wybudowano w XIX wieku a w roku 2008 została odrestaurowana. W pobliżu kościoła znajdują się również pozostałości średniowiecznej twierdzy wodnej, która stanowiła pierwotne centrum wsi Marklovice. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości umieszczona jest w spisie wsi płacących dziesięcinę biskupstwu wrocławskiemu z 1305 roku. Jako właściciele ziemscy zapisani są w nim Václav i Stanislav z Marklovic, przy czym nie wiadomo czy ich tytulatura pochodzi od nazwy miejscowości, czy też jest zgoła odwrotnie. Twierdza znajdowała się w północnej części pola, które od południa sąsiaduje z kościołem. Wiosną i jesienią, gdy roślinność jest uboga a słońce zawieszone jest nisko, dostrzec można niemal niewidoczne zarysy pagórka, który stanowił rdzeń dawnej twierdzy, fosy i wału w południowej części terenu.